پس قصد مكن بگناهان شكستن شهوت نفس را ، بدرستى كه طعام قوّت ميدهد خواهشهاى نفس حريص را . [ بيت 18 ] 18 و النّفس كالطّفل ان تهمله شبّ على * حبّ الرّضاع و ان تفطمه ينفطم و نفس مانند كودك است ، اگر رها كنى او را حريص شود بر دوستى شير خوردن ، و اگر از شير بازگيرى بازشود . يعنى : اى نفس مخاطب ! طلب مكن كسر شهوت نفس خويش را بگناهان . يعنى شهوت و شرّ نفس امّاره بگناه كردن نمىشكند ، زيرا كه گناه طعام نفس است ، و طعام شهوت نفس حريص را زياد مىكند . و نفس مانند طفل است ، اگر طفل را با مكيدن شير رها كنى تا بمرتبهء جوانى رسد بلكه تا زمانى كه پير شود و دندانهايش بريزد همچنان شير مكد و به آن عادت مىكند ؛ و اگر منع كنى و بازش دارى ترك گناه نمايد و از آن بازايستد . النّفس راغبة اذا رغّبتها * و اذا تردّ الى قليل تقنع [ بيت 19 ] 19 فاصرف هواها و حاذر أن تولّيه * انّ الهوى ما تولّى يصم أو يصم